Sjellja në shqip e një artikulli të përkthyer të revistës lifestyle italiane Vanity Fair, shkaktoi një polemikë të vogël në mediat vendase. TV-të dhe gazetat on line të propagandës, brohoritën me të madhe për këtë sukses të ri të vendit, të udhëhequr nga rilindja.
Ndërsa pak gazetarë skrupulozë, nga ata që dinë të lexojnë mes reshtave, vunë re një detaj të vogël që fshihte një anomali të madhe. Në fotot ilustruese të këtij artikulli, ishin fiksuar me gjithë magjinë e tyre godinat historike të Tiranës, po nuk dukeshin gjëkundi rokaqiejt që po i marrin frymën asaj. Kështu, në “kartolina” shihej ende ndërtesa e pashembur e Teatrit Kombëtar, nga hapsira përballë tij shquhej minarja e xhamisë tashmë e fshehur pas kullave, ndërsa nga sheshi Skënderbej dukej sahati pa grataciela në sfond.
Pra, turistët që ftohem të vizitojnë Tiranën e sotme gënjehen me karremin e një qyteti që ne tashmë e kemi zhdukur.
Pavarësisht se edhe, ashtu si disa media të tjera të pavaruara, e pa nga ky këndvështrim këtë manipulim me imazhet, thelbi i kësaj historie qëndron tjetërkund. Lajmi nuk është më te retushimi i fotove me kulla, për të cilat Erion Veliaj ka thyer rekorde qesharakëzimi. Debati nuk qëndron as vetëm te hipokrizia e atyre që kur japin leje i stigmatizojnë kritikët si kullofobë, ndërsa kur reklamojnë veten, i pastrojnë nga sfondi këto monumente të pastrimit të parave.
Prezenca e “fotove gënjeshtare” në artikull tregon një gjë tjetër. Deri sa aty gjenden imazhet pa kulla që propogandon pushteti, të shtohen dyshimet se “Vanity Fair” nuk ka bërë një artikull gazetaresk, por një shkrim të sponsorizuar. Pra, revista italiane nuk ka sjellë këtu bashkë me gazetaren edhe fotoreporterin e saj, për të pasqyruar Tiranën siç është sot, po e ka ilustruar tekstin me imazhet që i kanë servirur porositësit.
Edhe deri këtu gjithçka është normale. Qeveria pavarësisht se nuk e pranon, bën mirë që paguan për promovimin e turizmit në tregun ndërkombëtar. Madje ajo e ka detyrim ta bëjë një gjë të tillë.
Por, problemi nis kur fillojnë e kërcasin boritë lokale të propaganës. I pari që e postoi linkun e Vanity Fair ishte Edi Rama, i cili me një lehtësi të habitshme, që do të bënte të nënqeshte çdo gazetar italian, e ngriti në rangun e revistës prestigjoze. Menjëherë mediat që i besojnë kryeministrit njësoj si një profeti, Shqiptarja.com, TV Klan, Koha Jonë, raportuan për ngjarjen e madhe që zuri vend në faqet e “prestigjozes” italiane. Mbarë pesazhi mediatik u përmbyt nga propoganda e atyre që nga izolimi i ballkonit të vet, Sali Berisha u ngjiti nofkën “tele-turizmi”.
Pikërisht këtu qëndron e vërteta e trishtë e këtij manipulimi. Jo vetëm te fakti që rilindja paguan për të joshur turistët e huaj me një Tiranë që nuk ekziston më. Por se ajo, mbi të gjitha, gënjen shqiptarët për t’u shitur një fabul të paqenë. Duke përdorur artikuj që i ka sponsorizuar vetë, ajo u imponon atyre rrëfimin e një Shqipërie aq të lulëzuar, sa po tërbon dhe mediat ndërkombëtare.
