Viti 2025 u mbyll pa festë për shumicën e shqiptarëve.
- Një vit që rëndoi jetën e përditshme
- Minimumi jetik i munguar dhe varfëria në rritje
- Pensione nën dinjitetin njerëzor
- Çmime të larta, inflacion dhe paga që nuk mbajnë hapin
- Një buxhet larg qytetarëve, afër klientelës
- Ekonomi pa besim dhe pasiguri e përhapur
- Presion fiskal në rritje mbi biznesin
- Informalitet dhe konkurrencë e pandershme
- Prodhimi vendas i braktisur
- Emigracioni: plaga që nuk mbyllet
- Skandalet dhe dështimi moral i qeverisjes
- Propagandë në vend të zgjidhjeve
Një vit që rëndoi jetën e përditshme
Përtej statistikave zyrtare dhe narrativës optimiste të qeverisë, realiteti social dhe ekonomik flet një gjuhë tjetër: familje më të varfra, biznese më të lodhura dhe një shtet gjithnjë e më larg halleve konkrete të qytetarëve. Bilanci politik i vitit që shkoi nxjerr në pah një seri dështimesh strukturore të qeverisë Rama, që kanë thelluar pabarazitë dhe kanë minuar besimin në të ardhmen.
Minimumi jetik i munguar dhe varfëria në rritje
Mungesa e një minimumi jetik mbetet një nga dështimet më të rënda sociale. Qindra mijëra familje jetuan edhe në vitin 2025 nën kufirin e varfërisë, pa asnjë mekanizëm real mbrojtës nga shteti. Pabarazia sociale u thellua dhe hendeku mes pakicës së privilegjuar dhe shumicës së pambrojtur u bë edhe më i dukshëm.
Pensione nën dinjitetin njerëzor
Pensionistët ishin ndër shtresat më të goditura. Pensionet nuk garantuan as mbijetesën minimale dinjitoze, duke i detyruar të moshuarit të mbështeten te familjarët ose të sakrifikojnë shëndetin dhe mirëqenien e tyre. Prej vitesh premtimet për reformë mbetën në letër, ndërsa realiteti u përkeqësua.
Çmime të larta, inflacion dhe paga që nuk mbajnë hapin
Inflacioni i lartë dhe rritja e çmimeve goditën drejtpërdrejt fuqinë blerëse. Masat mbrojtëse për shtresat më të ekspozuara munguan ose ishin thjesht simbolike. Rritjet e pagave, të shpallura me bujë, rezultuan fiktive për shumicën, pasi në terma realë qytetarët blenë më pak me të njëjtat para.
Një buxhet larg qytetarëve, afër klientelës
Buxheti i shtetit për vitin 2025 u perceptua si i shkëputur nga nevojat reale të shoqërisë. Ndjeshmëria sociale mungoi, ndërsa prioritetet u orientuan drejt interesave klienteliste dhe projekteve me efekt propagandistik. Investimet që prekin drejtpërdrejt jetën e qytetarëve mbetën të pamjaftueshme.
Ekonomi pa besim dhe pasiguri e përhapur
Pasiguria ekonomike dhe mungesa e besimit dominuan klimën e vitit 2025. Bizneset hezituan të investojnë, konsumatorët shtrënguan rripin dhe ekonomia funksionoi më shumë me inercinë e viteve të shkuara sesa me vizion për të ardhmen.
Presion fiskal në rritje mbi biznesin
Biznesi i vogël, i mesëm dhe i madh u përball me një presion fiskal gjithnjë e më të rëndë. Taksat u rritën, por investimet publike dhe cilësia e shërbimeve nuk ndoqën të njëjtin ritëm. Rezultati: më pak frymëmarrje për sipërmarrjen dhe më shumë vështirësi për të qëndruar konkurrues.
Informalitet dhe konkurrencë e pandershme
Informaliteti mbeti i lartë, duke krijuar një terren të pabarabartë loje. Në shumë raste, biznesi i pandershëm fitoi avantazh, ndërsa ai që respektoi rregullat u ndëshkua. Shteti dështoi të krijojë një mjedis të drejtë dhe transparent ekonomik.
Prodhimi vendas i braktisur
Bujqësia dhe industria shqiptare nuk gjetën mbështetjen e nevojshme. Subvencionet ishin minimale, politikat e paqarta dhe shumë sektorë prodhues u goditën deri në falimentim. Mungesa e një strategjie për prodhimin vendas e bëri ekonominë edhe më të varur nga importet.
Emigracioni: plaga që nuk mbyllet
Emigracioni ekonomik vazhdoi pa ndalim. Rinia, e zhgënjyer dhe pa perspektivë, u largua njësoj si më parë. Ky shkretim social dhe ekonomik po boshatis zona të tëra të vendit dhe po cenon seriozisht të ardhmen demografike të Shqipërisë.
Skandalet dhe dështimi moral i qeverisjes
Skandalet me tendera dhe koncesione shoqëruan edhe vitin 2025, duke thelluar perceptimin e një dështimi moral të qeverisjes. Në një vend me varfëri dhe pabarazi në rritje, këto skandale përforcuan ndjenjën e padrejtësisë dhe mungesës së llogaridhënies.
Propagandë në vend të zgjidhjeve
Në fund të vitit, bilanci është i qartë: më shumë propagandë, më pak zgjidhje. Qytetarët u përballën me një realitet më të vështirë, ndërsa përgjigjet institucionale mbetën të pamjaftueshme.
Shqiptarët meritojnë dinjitet, politika reale dhe vizion për të ardhmen – jo justifikime dhe slogane.

