Më 26 gusht 1910, në Shkup, lindi Gonxhe Bojaxhiu, e cila do të mbetej përjetësisht në kujtesën e njerëzimit si Nënë Tereza, shqiptarja që i dha botës një shembull të pakrahasueshëm përkushtimi, dashurie dhe humanizmi. Në 115-vjetorin e lindjes së saj, kombi shqiptar e përkujton me nderimet më të larta bijën e vet më të ndritur, e cila me jetën dhe veprën e saj i dha emër e dinjitet kombit në mbarë botën.

Një shqiptare që frymëzoi botën

E rritur në një familje shqiptare me tradita të forta kombëtare dhe fetare, Gonxhe Bojaxhiu u edukua me vlera që më vonë do të ndriçonin misionin e saj. Edhe pse e larguar në moshë të re drejt Irlandës dhe më pas Indisë, ajo kurrë nuk e mohoi origjinën e saj. Përkundrazi, shpesh e theksonte me krenari faktin se ishte shqiptare. Kjo lidhje e pashkëputur me rrënjët e saj do ta shoqëronte gjithmonë, edhe kur fama e saj kapërceu kufijtë e kontinentëve.

Vepra që i tejkaloi kufijtë e botës

Në Kalkutë të Indisë, Nënë Tereza themeloi Urdhrin e Misionareve të Bamirësisë, duke i kushtuar çdo ditë të jetës shërbimit ndaj të varfërve, të braktisurve dhe të sëmurëve. Me një përkushtim të pashoq, shqiptarja nga Shkupi i dha botës një dëshmi të gjallë se dashuria e sinqertë dhe sakrifica mund të ndryshojnë jetët e njerëzve më të harruar. Përmes veprës së saj, ajo u bë një figurë universale e paqes dhe e dhembshurisë, duke tejkaluar dallimet fetare, etnike e kulturore.

Nderimi i botës për shqiptaren e madhe

Humanizmi i saj u njoh nga mbarë bota. Në vitin 1979, Nënë Tereza u nderua me Çmimin Nobel për Paqe, si shenjë e vlerësimit për misionin e saj të shenjtë. Në vitin 2016, ajo u shpall shenjtore nga Papa Françesku, duke u kthyer në një ikonë të përjetshme të Kishës Katolike dhe të mbarë njerëzimit. Megjithatë, për shqiptarët, ajo mbetet mbi të gjitha një bijë e kombit, një shqiptare që i dha botës fytyrën e mëshirës dhe të dashurisë së pakushtëzuar.

Vizita historike në Shqipëri

Një nga momentet më të veçanta për kombin shqiptar ishte vizita e Nënë Terezës në atdheun e saj më 2 dhjetor 1992, pas dekadash izolimi që vendi kishte kaluar. Vizita e saj në Shqipëri kishte një simbolikë të thellë: rikthimi i bijës më të ndritur të kombit në truallin amtar. Gjatë kësaj vizite, ajo u prit me nderimet më të larta dhe u takua me Presidentin e atëhershëm të Republikës, Sali Berisha. Ky takim përfaqësonte jo vetëm respektin e shtetit shqiptar ndaj figurës së saj, por edhe një moment historik të ribashkimit shpirtëror të Nënë Terezës me vendin e saj të origjinës. Ajo vetë u shpreh me emocion se, ndonëse kishte shërbyer gjithë jetën larg, zemra e saj kishte mbetur gjithmonë pranë Shqipërisë dhe shqiptarëve.

Trashëgimia e përjetshme e Nënë Terezës

Sot, kujtimi i Nënë Terezës është i gjallë në çdo cep të botës. Institucione arsimore, spitale, sheshe e monumente mbajnë emrin e saj, duke dëshmuar për ndikimin e përjetshëm që ajo la pas. Në Tiranë, aeroporti kryesor mban emrin e saj, ndërsa në Prishtinë dhe Shkup, monumentet dhe institucionet e dedikuara Nënë Terezës e mbajnë të gjallë frymën e saj.

115-vjetori i lindjes së saj është një thirrje solemne për të kujtuar madhështinë e shpirtit të saj dhe për të përqafuar vlerat që ajo predikoi me jetën e saj. Si shqiptare që u bë nënë e mbarë njerëzimit, Nënë Tereza mbetet simbol i mirësisë, i sakrificës dhe i dashurisë së pakushtëzuar – një figurë që do të ndriçojë përjetësisht në historinë e kombit shqiptar dhe të mbarë njerëzimit.

Kush ishte Nënë Tereza

• Emri i lindjes: Gonxhe Anjezë Bojaxhiu
• Datëlindja: 26 gusht 1910, Shkup
• Origjina: Shqiptare, nga familja Bojaxhiu
• Misioni: Themeluese e Urdhrit të Misionareve të Bamirësisë në Kalkutë
• Çmimi Nobel për Paqe: 1979
• Vizita në Shqipëri: 2 dhjetor 1992, takim me Presidentin Sali Berisha
• Shpallja shenjtore: 4 shtator 2016, nga Papa Françesku
• Përjetësia: Aeroporti i Rinasit dhe shumë institucione në Shqipëri, Kosovë e botë mbajnë emrin e saj