Pamja e kryebashkiakut të Tiranës Erion Veliaj, në momentin kur Teatri Kombëtar sapo ishte kthyer në një pirg rrënojash, tregonte gëzim dhe frikë. I gëzuar që shembi një godinë historike, me jete 81 vjeçare, por ky firaun i vlerave kulturore, shfaqte edhe frikë. Ai i trembet revoltës së njerëzve, por rrinte e bënte sehir para televizorit dhe jepte ndonjë episode lumturie kur policët me kapuçë të zinj, si ngjyra e vërtetë e Rilindjes, herë pas here merrnin revash.
Dhuna mbi qytetarët e kënaqte, por frikën ende e ka në palcë. Ai i druhet reagimit të njerëzve dhe jo ligjit të cilin e ka shkelur aq rëndë sa edhe student i vitit të parë në jurdik e ka të qartë se nëse do funksiononte drejtësia, Veliaj, nënkryetari Mazniku dhe 60 këshilltarët e Këshillit Bashkiak duhet të ishin në qeli.
Ligji nuk e tremb, sepse drejtësinë e ka kapur ai i madhi i tyre, kryeministri Edi Rama. Ndoshta mund ti druhet ndonjë dredhie të Ramës që me një vërshëllimë mund të turrë mbi shpinën e Veliaj këtë “drejtësinë e re”, por deri tani shenja se do e flakë kanakarin e tij të vogël, Lali Eri nuk ka dhënë. Kryebashkiaku doli vullnetar si Taleban në prishjen e trashëgimisë kulturore.
I përngjan atyre trushplarëve dhe komunistëve të zellshën në vitet 1976 morën kazmat dhe rrënuan objektet e kultit, kisha, xhami, teqe dhe tyrbe. Me urdhrin e tij dhe të nënkryetarit Mazniku u mblodh nxitimthi me telefonata të orëve të vona këshilli bashkiak, të cilit iu zgjat një copëz letër virtuale për ta firmosur. Në fakt ata nuk nënshkruan prishjen e një godine, por sapo regjistruan veten në një proces hetimor, gjithnjë nëse një ditë, dikur do kemi një copëz drejtësi.
Kryebashkiaku i Tiranës është kthyer në Talebanin e ditëve tonë. Për mision ka shkatërrimin e hapësirave publike, të objekteve të trashëgimisë kulturore dhe ngritjen e kullave, sipas shijeve të Ramës, por edhe “xhepit” të tejfryrë të tij.
Teatrin Kombëtar e shembi, Kullës së Sahatit i ka ngjitur përbri një përbindësh objekt e cila po e gërryen nga themelet ndërtesën ikonë të Tiranë. Nuk është çudi që edhe Kulla e Sahatit të marrë krisje dhe më pas Veliaj të justifikohet se po e shemb për shkak se “rrezikon qytetarët”.
Pak më tutje, aty ku janë themelet e para të kryeqytetit, është një kullë e madhe (me leje të Ramës kur ishte kryebashkiak), që ka futur nën vete Tyrben e Kapllan Pashës. Kryeyqëzimin e “Rrugës së Elbasanit” e ka bërë hekur dhe beton, duke zhdukur edhe parkun “7 xhuxhat”, e cila për një brez të 80-90’ ishte qendër argëtimi dhe pikë takimi që mbartte vlera emocionale.
Por Veliaj po fshin edhe “memorien” e tij, adoleshëncën me të cilën nuk mburret dot, pasi ishte një “zevzek skuth”, që pasdite thotë se shiste fiq në Rrugën e Elbasanit, ndërsa paradite shkonte në Shkollën Sami Frashëri, të cilën edhe atë një muaj më parë e shembi. Në gjoja “dëmtim nga tërmeti”, në fakt Veliaj për atë shkollë realizoi dy qëllime. Së pari fshiu gjurmët e krimit, pasi vëtëm para një viti e kishte rikonstruktuar në vlerën e 580 milionë lekëve, duke garantuar se kishte bërë punime cilësore, por pas lëkundjes së tërmetit të 26 nëntorit të vitit të kaluar ajo u dëmtua rëndë.
Po prakahas shembjes së saj, “varrosi” edhe të kaluarën personale, për të cilën nuk kishte se përse të mburrej. Ai rrinte i veçuar në atë shkollë, pasi druhej se nuk kishte veshje të mira dhe shfaqte sjellje prej njeriu të kopleksuar.
Kryebashkiaku është një “Taleban” i vogël përsa i përket shkatërrimit të Tiranës dhe mbushjes së saj me kulla që të zënë sytë dhe frymën. Lali Eri merr urdhrat nga “Talebani i Madh Osama”, që po rrënon trashëgiminë e një vendi…!
