Edhe sikur të ishte rrugaç, e jo më Kryeministër i mëmëdheut, do çohej në këmbë që t’ia shtrinte dorën qoftë edhe një lypsari që i afrohet ta përshëndesë, e jo më Kryeministrit të Kosovës.

Por Piktori nuk është rrugaç, e siç duket as Kryeministër, por vetëm një delirant që e shpërfaq mjerimin politikë të shqiptarisë.

Dhe nëse e vëreni si është shtrirë në kolltuk, do mund ta lexoni pse nuk çohet dhe cilën porosi ua përcjellë votuesve të Kryeministrit të Kosovës – përçmimin!

Pra nëse e vëreni kujdesshëm qëndrimin e tij përderisa i afrohet Kryeministri i Kosovës, do mund ta shpalosni se ai ndjehet si drejtues i një populli me elita pa ndërgjegje, andaj edhe nuk ka frikë që  paburrërinë e vetë ta shpallë si ves mbarë shqiptarë.

Diku mes këtyre dy të vërtetave qëndron ajo më e dhimbshmja: ndaj Kryeministrit të Kosovës Piktori sillet siç nuk do sillej as një funksionar i Beogradit, mbase pse edhe ai, njësoj si gjithë burrështetasit serb, nuk mund ta imagjinojë se mund të ketë politikan të mençur dhe me dinjitet shqiptar nga Kosova, i cili do guxojë t’i kundërvihet Serbisë?!