Shprehja tashmë e famshme u krijua pas skandalit Watergate për të bërë dallimin midis “kokave të turkut” dhe fajtorëve të vërtetë. Përkthimi në shqip, “ndiqni paratë”, nënkupton se paratë janë ato që shkojnë tek fajtorët e vërtetë dhe ndjekja e tyre të çon automatikisht në zbulimin e tyre.

Asnjë prej qeverive Rama nuk ka kaluar pa megaskandale, të cilët së bashku përkthehen në miliarda dollarë hajdutëri në kurriz të qytetarëve shqiptarë. Zëvendëskryeministri në arrati flet më shumë se çdo provë tjetër. I njohur si një ndër njerëzit më të besuar të Ramës, Ahmetaj është mburrur jo rrallë duke rrahur gjoksin se “Vetëm mua nuk ka ç’të më bëjë Edi Rama”.

Ajo çka ndodh sot, po i jep të drejtë. Ndërsa Rama nuk ka hezituar të vendosë para drejtësisë ish-ministra, ish-zëvendësministra, kryetarë bashkish, etj., tek dy persona është dorëzuar. Ish-zëvendësin e vet e lejoi të largohej me pantallona të shkurtra, duke i krijuar çdo komoditet për t’u arratisur, ndërsa ministrin e parë të shëndetësisë ka refuzuar me gjithë fuqitë e veta ta vendosë në bankën e të akuzuarve, megjithë provat djegëse.

***

A mos Ahmetaj dhe Beqja kanë prova që djegin dhe që mund të marrin në qafë dy-metroshin e “pakorruptueshëm” që na qeveris tash 10 vjet?!

Nëse do të ishte kështu dhe ligji i Omertas rilindase nuk i lejon ata të flasin, prokuroria le të ndjekë paratë. Kusarët dhe hajdutët nuk vjedhin “për hobi”. Paret e vjedhura bëhen llogari bankare, prona në emër të vet apo të të tretëve, etj. Për të kapur një hajdut, mjafton të kapen dhe dokumentohen pronat dhe paratë.

Përvoja botërore ka treguar se vetëm duke ndjekur paret e krimit, mund të arrish tek padrinot. Pikërisht, këtë presin shqiptarët. E keqja më e madhe nuk vjen nga ai nëpunësi që fut në xhep një bakshish 10, 20, apo edhe 100 euro (kuptohet që edhe ky duhet të dënohet në bazë të ligjeve), por nga qeveritari që me një firmë përcakton interesa dhjetëra apo qindra milionëshe. Dëmi që bën kryeministri apo ministri ka potencialin të fundosë një vend në mjerim.

***

Shumë dyshime janë hedhur këto vite mbi SPAK-un dhe jo pa të drejtë. Pritshmëritë e publikut janë, në radhë të parë, për drejtësinë e munguar dhe, në radhë të dytë, për të rikuperuar sa më shumë nga paratë e grabitura. Duke ndjekur paratë, përmbushen të dy këto pritshmëri.

SPAK duhet të hetojë bizneset financiare, softuerike, farmaceutike apo mjeksore për të cilat përflitet prej vitesh se vaditen nga paret e korrupsionit. Përrallat me vibratorë dhe netë fjetje nëpër hotele janë të bukura për gallatë, por shumë larg nga ajo që mund dhe duhet të bëhet.

Ndjekja e modeleve të suksesshme ndërkombëtare në luftën kundër korrupsionit të elitave politike është vija e demarkacionit që do ta përkufizojë SPAK-un si shpëtimtarin apo varrmihësin e të ardhmes së Shqipërisë.

“Follow the money!”

Koha për përralla ka kaluar…