Nëse hetohet, brenda sistemit të drejtësisë del një organizatë e cila mund dhe duhet të dënohet. Gjithnjë nëse. Ku? Në prokurori, gjyqësor, polici, Këshillin e Prokurorisë, gjyqësor, Gjykatën e Lartë, atë Kushtetuese dhe të rangjeve të tjera më të ulëta.
Pas mbylljes së USAID, hetimeve të fondeve të përdorura me dedikim për subjekte të caktuara, kaluar nëpërmjet fondacionit “Soros”, kontrollori i drejtësisë gjoja të reformuar, raporti i Departamentit të Shtetit për vitin 2024 sjell gjetje për mungesë suksesi e shërbim dukshëm të cunguar të drejtësisë në vendin tonë — si nga procedura, afatet, lidhja e akuzës me provat. Nën këtë vëzhgim konkludues, shihet qartë se të drejtat e njeriut në Shqipëri kanë bërë gjithnjë e më pas, e jo përpara.
DASH e di mjaft mirë nga DEA, FBI dhe CIA se kartelet e drogës qeverisin bashkë me qeverinë. Kjo mjafton për të “vaksinuar” drejtësinë. Në 2016, në mesnatën e 21-22 korrikut, duartrokitjet në Kuvend e puthjet Lu-Vlahutin, shoqëruar me 140 vota të detyruara nga mesazhet e këshillimet sanksionuese nga ambasadat, mundësuan një të quajtur “Reformë në Drejtësi”. Procesi ishte i njënashëm në shërbim të Edi Ramës, porositësi i kësaj fasonerie. Opozita rezistoi vakët, deri në një tërheqje të pavend të ngjashme me atë të mandateve të deputetëve si dhe të zgjedhjeve bashkiake më pas, në 2019-tën.
Më pas, “kirurgjia” e kapjes së institucioneve ishte ajo çka është sajuar nga çfarë kemi sot: një masë amorfe me kokë nga ambasadat, sipas reshjeve diplomatike. E nisëm me një kampion antikorrupsioni, Ardian Dvorani, duke i varur “mëlçitë” e Këshillit të Emërimeve në Drejtësi, të cilit, në fazat e rivlerësimit, në të dy shkallët, thjesht nuk i kujtoheshin burimet e justifikimit të nja 100 milionë lekëve. Kusur xhepi.
Teatër ishte edhe dosja e Prokurorit të Përgjithshëm, ku rezultonin fitime të shëndetshme nga shit-blerjet e banesave brenda familjes, me prindërit. Anëtarë të Gjykatës Kushtetuese u selektuan dhe u heshtën verifikimet. U bë kujdes marrja e kupolës së sistemit nga besnikë të sistemit të vjetër të sigurimit të shtetit dhe lidhjes organike me sektin e bllokut komunist të diktaturës. Gjithçka erdhi me etiketë të re, por ishte e vjetër nga Fronti i Lindjes; ndryshonin vetëm financimet, të ardhura nga Fronti i Perëndimit SHBA-BE. Ish-njerëzit e drejtësisë së diktaturës u përfshinë masivisht tek e reja. Ata ndërruan vetëm kostumet, por jo karriget.
Kontrolli iu la në dorë një kompanie austriake kanalizimesh e ujësjellësish, me përvojë tenderash në botën e tretë, duke mos harruar të marrë tender kanalesh edhe në Tiranë. Një “Theo” portugez bënte hatanë duke ulëritur si shefi i kontrollit, derisa i fikej zëri me mjete “demokratike” nga hyqymeti. Ndonëse ai dhe kolegë të tjerë të huaj vinin nga një histori dështimi dhe hetimi nga Kosova, ku gjyqtarë të EULEX-it i kishin akuzuar për ushtrim të ndikimit të paligjshëm.
Pati edhe nga ata të cilët, në mungesë të masave mbrojtëse, u bënë baballarë në Tiranë.
U hoqën në masën dërrmuese mbi 90 për qind prokurorë e gjyqtarë nga krahinat e veriut dhe kryesisht të njohur si të djathtë. Komisionerët, ekipi i zgjedhur me aq vëmendje ndërkombëtare, në shumicën e tyre nuk plotësonin kriteret kushtetuese.
Thuajse gjysma ishin me notë mesatare ku thërret qameti, ndonëse do të matnin punën e magjistratëve ekselentë. Të tjerë u paditën për dokumente të falsifikuara, fshehje pronash e pasurish. “Soros” mbikëqyrte çdo detaj, duke u kthyer në një zyrë burimesh njerëzore për “reformën”, bash siç e lypte Rama.
Siç denoncoi Arben Ahmetaj në një nga intervistat e tij, ishim aty, ne e dinim si bëhej vettingu me sms. Tani shohim se Këshilli i Prokurorisë, gjyqësori, ILD, Struktura e Posaçme dhe Byroja Kombëtare e Hetimit presin të rrëshqasin këmbët ndërkombëtarisht Ramës, për të shkundur pafundësinë e dosjeve ku akuzohen ministra qeveritarë, bashkiakë, zyrtarë drejtësie. Ata punojnë ende me “prosoi” partie.
Deri atëherë, rrofshin partnerët që na sjellin ndonjë dosje e plotësojmë statistikat. Fronti i Lindjes në drejtësi pret gjithë ankth se mos lëviz ndryshe e ndërron shishen Fronti i Perëndimit. Si në politikë, edhe këtu, kurrë mos thuaj kurrë.
