Më të qarta dhe më konkrete gjurmët e kësaj strategjie, që synon të fshehë korrupsionin galopant, të anashkalojë dhënien e llogarisë për gjërat e pabëra, të harrojë premtimet e pambajtura – që nga ato për reduktimin e pabarazisë, buxhetin e arsimit, shtimin e vendeve të punës, shëndetësinë falas etj-, u panë në fjalimin e Edi Ramës. As ai nuk e përmendi një herë të vetme emrin e Partisë Socialiste.

Kur ndryshe nga të tjerët, kryeministri u ngjit i vetëm në podium, në paradën e tij verbale u vu re një përpjekje për shkallimimin e kohës dhe përçudnimin e kalendarit. Gjatë monologut ajo që mungonte ishte e tashmja dhe 12 vitet që ai ka qeverisur. Për të mbuluar këtë hendek Rama zbriti deri në mesjetën e hershme, rrëmoi në kujtimet murgjve që kishin udhëtuar në Shqipërinë e shekujve XI-XII, u afrua deri tek Skënderbeu dhe Gjergj Fishta, për t’u hedhur, menjëherë më pas, tek pasaporta e BE-së dhe tek Shqipëria 2030. Lidhja artificiale e këtij kapërcimi ishte se vetëm përmes “Atij” shqiptarët mund ta bëjnë realitet vokacionin evropian të të parëve. Por thelbi i këtij manipulimi qëndronte tek ankthi për t’u përballur me të tashmen dhe me faktin e të qenit njeriu me më shumë vite pushtet i periudhës post komuniste.

Pikërisht për këtë arsye qeveria ka vendosur të kthejë në refren të fushatës pasaportën Evropiane dhe slloganin propogandistik se ajo arrihet “vetëm me Edin”.