Ngadalë mama, qëndro me mua edhe pak: gjërat e tjera presin

Ditët fillojnë me vrap, frenezia e jetës së përditshme na largon nga ato momente që përkundrazi duhet të shijojmë në të gjithë veçantinë e tyre, si përqafimin e fëmijës sonë.

Asnjëherë nuk ka kohë, alarmi tingëllon dhe nis të programojë ditët tona. E gjejmë veten duke rregulluar shtëpinë e duke u përgatitur për të shkuar në punë teksa i kërkojmë fëmijës sonë të vishet shpejt.

Por ata, fëmijët tanë, janë ende burra të vegjël të cilëve iu duhet kohë, qoftë edhe për ato gjëra të vogla që ne ndonjëherë na duken pa pikë rëndësie.

Ndonjëherë humbja e durimit është kaq e lehtë, por ngadalësimi duket i vështirë, po nëse mësojmë ta bëjmë atë, gjithçka bëhet mrekullisht magjike, të jetohet në dy.

Rruga për të ecur në këmbë për të shkuar në shkollë ose supermarket, mund të shndërrohet në një shëtitje të këndshme, dorë për dore, me fëmijën tonë. Ndoshta ai vërtetë ka nevojë për këtë gjë, ndoshta edhe ne.

Ka shumë për të bërë, është e vërtetë, por kohën e humbur pas punës dhe punëve të jetës së përditshme, askush nuk do na e kthejë më. Dhe fëmijët tanë rriten, më shpejt nga sa mund ta imagjinonim.

Shkojmë, të vrapojmë, të bëjmë gjëra, edhe shumë gjëra madje dhe largojmë nga vëmendja të vetmen gjë që ka rëndësi: një përqafim të shpejtë dhe pafund me fëmijën tonë.

Sepse jeta, na ka bërë një dhuratë të çmuar, atë të kohës, dhe ne nuk mund të mos e shfrytëzojmë atë për të përjetuar momente dhe emocione të jashtëzakonshme si ato që vetëm çastet së bashku me fëmijët tonë mund të na japin.

E pikërisht prej tyre, nga fëmijët tanë, ne mund të marrim një shembull dhe të mësojmë të ngadalësojmë, për t’i shijojuar edhe ato momente kur bota duket se po ndalet.

Vendi ku jetojmë, aroma e një torte të bërë në shtëpi dhe rrezet e diellit që ndriçojnë fytyrën e lumtur të fëmijës tonë që rrezaton gëzim, vetëm se po kalon ca kohë me nënën e tij.

A nuk është e mrekullueshme? A nuk vlen më shumë se të gjitha punët dhe angazhimet personale buzëqeshja e pastër dhe autentike e fëmijës sonë?

Sa dashuri ka në uljen përtokë dhe në lojën me fëmijët e tu: shumë, shumë. Çdo gjë tjetër mund të presë.

Pra, lërini fëmijët tuaj t’ju mësojnë diçka: mësoni të ndaloni, të jetoni momentin, të përqafoni fëmijën tuaj dhe të merrni frymë me aromën e tij, është jeta vetë.