Historia na tregon për raste të ndryshme (pak a shumë të besueshme) boksierësh të ngjitur në ring të moshës rreth 50 vjeçare. Rikthimi i “më të keqit” të shton kuriozitetin edhe prej formës së tij të jashtzakonshme fizike

Një tip, i quajtur Steve Ward, një peshë e mesme nga Notingami, mban rekordin e diskutueshëm të boksierit më të vjetër në ringun profesionist: më 12 dhjetor 2015 në Shirebrook rezistoi tre raunde ndaj Jody Meikle në moshën 59 vjeçare e katër muaj.

Më domethënës është rekordi i kampionit më të vjetër botëror i mbajtur nga Bernard Hopkins kur mbrojti me sukses Botërorin e Peshave të Lehta kundër Beibut Shumenkov në Uashington, 19 prill 2014.

Ndërsa, George Foreman është më i vjetri i peshave të rënda që është bërë kampion bote: ishte 45 vjeç e 299 ditë kur më ’94 shkelmoi nga froni Michael Moorer në Las Vegas. Më tej, në epokën pionieristike pati fenomene si Bob Fitzsimmons dhe Jack Johnson të cilët u ndeshën edhe përtej 50 vjetëve.

Të gjitha këto për të thënë se në boks dallimi midis fenomenit finok dhe sipërmarrjes sportive është shumë delikate: jo për gjë, nëpër vende të ndryshme evropiane, për të dekurajuar boksierët që të vazhdojnë aktivitetin përtej kufijve natyrorë të fizikut të tyre, ka qenë përcaktuar një moshë limit: fillimisht 35 vjet, pastaj 40 vjet dhe më pas… “mjafotn të kalohen vizitat mjekësore”.

Me pak fjalë, sa mund të vlejë performanca që MikeTyson, ish boksieri i “më i keq i Planetit”, do të japë në 12 shtator në Carson, në periferi të Los Angeles, në moshën 54 vjeçare? Sa do të vlejë kundërshtari i tij që nuk është Evander Holyfield por ai Roy Jones, 51 vjeçari të cilin ne e njohim mirë jo vetëm për 4 kurorat botërore, por për të qenët në Seul ’88, “i grabituri” më i madh në historinë Olimpike?

Vërtetë, ndryshimin midis spektaklit nga ngjarja e bëjnë protagonistët dhe Tyson gjatë stërvitjes së tij po i entuziazmon fansat, por farsat, veçanërisht në boks, janë diku aty, rrotull.